. . . Na swojej drodze Młody Anioł spotkał piękną kobiete, długo się jej przyglądał, po czym spytał dlaczego jesteś taka piękna. Nie usłyszał odpowiedzi. Piękna istota nawet nie drgnęła. Spytał jeszcze raz. I znów usłyszał głuchą ciszę. Popatrzał jeszcze chwilę i odszedł. Zaskoczony i zamyślony. . . Szedł dalej, spotkał mężczyznę, przystojnego, uśmiechniętego, idealnego. Przyglądał mu się bacznie po czym zapytał: dlaczego jesteś tak idealny? Lecz i ten mężczyzna milczał. Zdziwiony Anioł poszedł dalej. . . Szedł i rozmyślał nad tymi ludźmi, dlaczego nic nie mówią mimo iż wydają się idealni. W tym zadumaniu poszedł do Starszego Anioła by znaleźć odpowiedź na to nurtujące pytanie. Starszy Anioł podumał chwilkę po czym powiedział: nie zwracaj uwagi na to co powierzchownie piękne, bo to bardzo mylne, patrz zawsze w oczy, one powiedzą Ci czy rozmowa ma sens. . . Na co Anioł odpowiedział : oni mają piękne oczy, idealne więc dlaczego? W odpowiedzi usłyszał: oczy które nigdy nie wypłakały anie jednej łzy smutku, tęsknoty, żalu, złości i radości to oczy puste. .
|
